Vox populi

Livet er en endeløs rekke med valg. En som har satt ord på dette er Ragnvald Skrede i diktet:

Veljar

Du er ein veljar
med valrett fra Adams tid.
Kor ofte valde du rett?
Kor ofte gjekk du forbi?
Strøydd bak deg ligg hamane
av feilvalde ja eller nei;
dei rette blir liv av ditt liv
og syner deg lei.
Vel Gud, vel kvinne, dine barns mor!
Vel vener og livsmål, vel gjerning og ord!
Vel høgt eller lågt,
varmt eller kaldt!
Men la ingen lure innpå deg
Noko du ikkje har valt!

Og gløym aldri når du vrakar
at no gjer du eit val,
no stengjer du kan hende ei dør
til ein skinande sal!
Ver vaken og vaksen
ver ufødd, ver barn!

I dag vil jeg ta frem et dikt av Ragnvald Skrede som kanskje kan være noe å tenke på for oss bloggere. NB: Tegnsettingen eller mangel på sådan er forfatterens valg.

VEIT DU KVA DU SEIER?

Når du talar skriv
nikkar blunkar smiler
eller på annan måte
gjev uttrykk for det du meiner
(eller ikkje meiner)
Når du lyg talar sant
i det heile talar om noko
så er det om deg sjølv du vitnar

Sanninga har kuleform
og kvar mann fylgjer med augo
sin personlege høgst private radius
inn til sentrum
Seier du noko anna
enn det du verkeleg ser
er det andres vitneprov du låner

Alt du sier om noko
ut frå din eigen synsvinkel
er sanning berre for deg
og dermed ligg det i din dom
kven du er
Kva du vel å seia
og tonen du seier det i
kva du teier med
og måten du teier på
-alt er vitnemål om deg
og ikkje om sanninga

Når ein hund gøyr imot månen
kan du sjå eller høyre
korleis hunden er
men om månen veit du
det same som før.

Vil du vite mer om Ragnvald Skrede, klikk her

Gikk du glipp av gårsdagens Lyrikkhjørnet, klikk her

Tips oss hvis dette innlegget er upassende